Η πεζογραφία είναι το είδος γραφής όπου ο συγγραφέας δημιουργεί μια ιστορία με αρχή, μέση, τέλος. Την αφηγείται σε πρώτο ή/ και τρίτο πρόσωπο ή/και χρησιμοποιεί διάλογο για να ζωντανέψει την αφήγηση. Τα κύρια είδη πεζογραφίας είναι: το διήγημα, η νουβέλα και το μυθιστόρημα. Το διήγημα έχει μικρή έκταση, η νουβέλα μέτρια (20-100 σελίδες) και το μυθιστόρημα μεγάλη (άνω των 100 σελίδων). Το διήγημα είναι μια σύντομη αφήγηση γεγονότων μιας ιστορίας πρωτότυπης, αλλά πραγματικής. Δεν είναι περίπλοκο όπως τα μυθιστορήματα. Επικεντρώνεται σε ένα μόνο επεισόδιο, με απλή πλοκή, μικρό αριθμό χαρακτήρων, εκτυλίσσεται σ’ έναν χώρο και καλύπτει μια σύντομη χρονική περίοδο.

Η νουβέλα – από το λατινικό επίθετο novus, νέος – είναι αφηγηματικό πεζογράφημα, όχι μακρύ σε έκταση- κυμαίνεται μεταξύ του μεγαλύτερου διηγήματος και του μικρότερου μυθιστορήματος. Έχει ύφος ρεαλιστικό πάνω σε συγκεκριμένη πλοκή. Ο νουβελογράφος ρίχνει περισσότερο βάρος στην ηθογραφία και στην ψυχογραφία των χαρακτήρων και όχι τόσο στα αναφερόμενα επεισόδια και στην πλοκή τους. Ως προς τα θέματα, αναφέρεται κυρίως σε γεγονότα της εποχής κατά την οποία γράφεται. Η δομή του δεν είναι τόσο απλή όσο αυτή του διηγήματος, αλλά ούτε τόσο πολύπλοκη όσο εκείνη του μυθιστορήματος. Το μυθιστόρημα (Romance, κατά τον μεσαίωνα) χρονολογείται από το 1010 (‘Παραμύθι της Genji’). Εμφανίζεται στην Ευρώπη στις αρχές του 17ου αιώνα. Είναι το εξαιρετικά σύνθετο πεζογραφικό είδος, αφηγηματική μορφή λογοτεχνίας. Το κείμενο του συχνά συνδυάζει στοιχεία από ένα έπος ή μία τραγωδία ή μία κωμωδία, ή μία ερωτική ποίηση. Περιέχει ιστορία, βιογραφία, ταξιδιωτικές περιγραφές αλλά και ρητορεία, εθνογραφία. Ένα μυθιστόρημα είναι μια εκτενής μορφή πεζογραφίας που αφηγείται μια ιστορία ενός ήρωα και του περίγυρού του. Το θέμα μπορεί να είναι πραγματικό, φανταστικό ή συνδυασμός των δύο, με ιστορία κοινωνικού, ψυχολογικού ή και ιστορικού περιεχομένου.

ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ

ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ